Brief aan mijn jarige moeder

Lieve mam,

Op zoek naar wat er gebeurde op 16 oktober 1934, ontdekte ik dat Mao in China op die datum begon aan zijn ‘lange mars’. Dat jij op diezelfde dag geboren werd heeft de geschiedenisboeken niet gehaald, maar heeft voor mij heel wat meer gevolgen gehad dan Mao’s reis. Lees verder Brief aan mijn jarige moeder

En route, een reisverslag in columns – deel IV (slot)

‘C’est terminé, madame!’

Vandaag gaan we onderweg naar ons laatste Franse overnachtingsadres: Boulogne-sur-Mer. Vanuit Saint-Valéry is het maar een uurtje rijden, dus besluiten we een omweg te maken, laten we Boulogne (letterlijk) links liggen en rijden we door het binnenland naar Calais.

Lees verder En route, een reisverslag in columns – deel IV (slot)

Posidruppel 13/10

Ben je klaar voor een nieuwe posidruppel, een mooi, grappig, ontroerend of hoopgevend bericht dat een klein beetje tegenwicht biedt aan al het akelige nieuws?

Vandaag geen videofragment, maar een gedeelte van een verhaal van een zekere Elizabeth Gilbert dat ik op Facebook tegenkwam en dat ik zo mooi vind, dat ik het met jou wil delen.

Lees verder Posidruppel 13/10

En route, een reisverslag in columns – deel III

Maar een halfuurtje lopen

We hebben Rouen achter ons gelaten en zijn onderweg naar Saint-Valéry-sur-Somme. Omdat ik ontzettend van de zee houd en we tot nu toe nog geen druppel (zee)water gezien hebben, besluiten we richting Dieppe te gaan en vanaf daar zo veel mogelijk langs de kust te rijden.

Lees verder En route, een reisverslag in columns – deel III

En route, een reisverslag in columns – deel II

Geen croissants, wel beeld en geluid

Vandaag nemen we afscheid van ‘ons’ chateau in Cambrai. We brengen eerst een bezoek aan Thiepval. Nog zeer onder de indruk rijden we verder in de richting van Amiens. We hebben besloten in Frankrijk snelwegen te vermijden en rijden over provinciale wegen, passeren vele dorpjes en genieten van het uitzicht dat alleen maar mooier lijkt te worden.

Lees verder En route, een reisverslag in columns – deel II

En route, een reisverslag in columns – deel I

Doekjes voor het bloeden

Sinds gisteren logeren we in een kasteel aan de rand van Cambrai. Nou ja, kasteel … we hebben een kamer in de aanpalende oranjerie, daar waar de eigenaren van de dikke Mercedes, de kanariegele Porsche en de net zo gele Ferrari (wie koopt er nu een géle Ferrari?) níét verblijven.

Lees verder En route, een reisverslag in columns – deel I

Ondertekenen in tweefout

‘Kun je faxen,’ vraagt de pinnige tante van het uitzendbureau en ik zeg, volkomen naar waarheid, dat ik geen idee heb. Een dag nadat ik op het Rotterdamse notariskantoor begonnen ben, weet ik: faxen is een fluitje van een cent.

Lees verder Ondertekenen in tweefout

Een zonnetje onder de mensen

We wonen de try-out bij van ‘Airborne 2019’, een muzikaal programma van Vocal Virus Project. De zaal zit al behoorlijk vol, maar er zijn nog een paar lege stoelen, ergens in het midden. We gaan snel zitten en kijken om ons heen. Het publiek bestaat voor een deel uit senioren: oud-militairen die hier op landgoed Bronbeek hun thuis hebben gevonden. Martijn, een van de zangers, heet iedereen welkom en vertelt iets over wat ons te wachten staat. Het eerste lied, gezongen door de voltallige bezetting, kruipt meteen onder mijn huid.

Lees verder Een zonnetje onder de mensen

Over wat nog niet is

Sinds ik schreef dat mijn dochter van plan was om te emigreren, krijgt ze regelmatig de vraag: ‘Zit jij niet in het buitenland?’ Ze schudt dan haar hoofd en zegt dat de plannen gewijzigd zijn. Toch blijft dat buitenland trekken, niet omdat ze een hekel heeft aan Nederland, maar onder meer vanwege haar fascinatie voor de gebeurtenissen in het eerste kwart van de twintigste eeuw, meer in het bijzonder voor de Eerste Wereldoorlog. Ieper speelde een belangrijke rol in die oorlog. Ruim een eeuw later houdt die stad de herinnering eraan levend door middel van herdenkingen en educatie. Charlotte droomt ervan om iets op dat vlak te gaan doen; ze heeft zich tijdens haar master ‘tourism & culture’ niet voor niets gespecialiseerd in herinneringstoerisme. Ieper stal haar hart tijdens ons eerste bezoek aan die stad. Daarna is ze er nog twee keer geweest.

Lees verder Over wat nog niet is

Een enkel met hoogtevrees

Veertien zal ik geweest zijn, toen ik op dansles mocht. De hooggehakte lerares keek misprijzend naar mijn in platte schoenen gehulde voeten. Maar hoge hakken pasten niet bij mijn leeftijd, noch bij mijn smaak en ik had maling aan haar afkeurende blikken. Vanaf de allereerste les danste ik met Marcel. Ondanks het feit dat hij een zeer zwijgzame, houterige jongen was die niet wist hoe hij moest leiden, viel ik als een blok voor hem. Hij niet voor mij, overigens en nadat de danslessen voorbij waren, heb ik hem nooit meer gezien.

Lees verder Een enkel met hoogtevrees