Categoriearchief: COLUMNS

Niet zomaar een datum

Er zijn van die data die niet ongemerkt voorbijgaan. 11 februari is er zo een. Het is de dag waarop mijn vader in 1987 plotseling overleed. Het kost me geen moeite om me die dag, wat ik deed en wat ik voelde nog exact voor de geest te halen. Precies zes jaar geleden schreef ik mijn vader de brief die je elders op deze site vindt, maar die ik vandaag hieronder kopieer. Omdat mijn vader het verdient nooit vergeten te worden. En omdat 11 februari nooit zomaar een datum zal worden.

Lees verder Niet zomaar een datum

Bevriezen bij twintig graden

Er zijn mensen die kalm blijven bij dreigend gevaar, beheerst tot actie overgaan en anderen en zichzelf in veiligheid brengen. Maar er zijn ook mensen die in geval van nood niet in staat zijn om na te denken, laat staan actie te ondernemen. Mensen die dan ‘bevriezen’. Mensen zoals ik.

Lees verder Bevriezen bij twintig graden

Rammelend naar huis

Na de verhuizing in 2007 nam ik me voor niet meer zo veel te bewaren. Sindsdien maak ik met enige regelmaat een tochtje naar het depot van de kringloopwinkel met spullen die ik niet meer gebruik. Daarna rijd ik altijd opgeruimd naar huis.

Lees verder Rammelend naar huis

Inspired by peace

Hoe een droom werkelijkheid werd

Voor Charlotte, mijn dochter, werd onlangs een droom werkelijkheid. Tegelijkertijd vielen talloze puzzelstukjes op hun plaats. Ze heeft lang gewerkt aan haar eerste collectie sieraden en presenteert ze nu op haar eigen website, PoipinJewellery.com,

Lees verder Inspired by peace

Einde van een zoektocht

Bijna twee jaar geleden nam ik afscheid van Popkoor Akkoord. Ik schreef daarover:

Plotseling besef ik dat het tijd is om een nieuwe weg in te slaan, het plezier in samen zingen terug te vinden. Ik moet weer op zoek naar kippenvel!

Lees verder Einde van een zoektocht

Thee en rituelen

We zijn bij Holland & Barrett op zoek naar een cadeautje voor mijn moeder en dwalen al even rond tussen smeerseltjes, oliën en voedingssupplementen als een verkoopster ons in de gaten krijgt. Ze komt op ons af en zegt zonder omhaal: ‘We hebben hele fijne kussensprays!’ Charlotte en ik kijken elkaar verbouwereerd aan. Wat zijn dát in vredesnaam? Charlotte mompelt dat haar oma niet zo van dat soort producten houdt, waarna de verkoopster het onmiddellijk over een andere boeg gooit: ‘O, zoek je een cadeau voor je oma? We hebben heel veel leuke theepakketjes!’ Ik doe mijn mond open om te zeggen dat oma ook niet bepaald dol is op thee, maar krijg daar de kans niet voor. ‘Thee doet het áltijd goed!’ kraait ze verheugd. ‘We kijken nog even verder,’ zeg ik dan maar.

Lees verder Thee en rituelen

Chatten met Sofie

De mail die ik van mijn autodealer ontvang, bevat een link. Door daarop te klikken kom ik op de pagina waar ik een afspraak voor de jaarlijkse onderhoudsbeurt kan maken. Simpel zat, zou je denken, maar dat blijkt niet helemaal het geval. Al meteen struikel ik over de eerste vraag die me dwingt uit drie soorten onderhoudspakketten te kiezen: budget, standaard en compleet. Bij mijn private-leasecontract is het onderhoud inbegrepen, maar welk pakket is mij niet duidelijk. Dan ontdek ik de ‘chatknop’. Ik druk erop en typ: ‘Welk onderhoudspakket hoort bij een private-leasecontract?

Het lijkt erop dat de klantenservice niet online is en ik loop even weg. Zodra ik, met een kopje espresso, weer achter de laptop heb plaatsgenomen, zie ik dat Sofie heeft geantwoord:

Goedemiddag. Wij gaan graag na welk onderhoudspakket u kunt kiezen in verband met de lease. Welke werkzaamheden zou u graag laten doen?

Lees verder Chatten met Sofie

Ondertekenen in tweefout

‘Kun je faxen,’ vraagt de pinnige tante van het uitzendbureau en ik zeg, volkomen naar waarheid, dat ik geen idee heb. Een dag nadat ik op het Rotterdamse notariskantoor begonnen ben, weet ik: faxen is een fluitje van een cent.

Lees verder Ondertekenen in tweefout

Een zonnetje onder de mensen

We wonen de try-out bij van ‘Airborne 2019’, een muzikaal programma van Vocal Virus Project. De zaal zit al behoorlijk vol, maar er zijn nog een paar lege stoelen, ergens in het midden. We gaan snel zitten en kijken om ons heen. Het publiek bestaat voor een deel uit senioren: oud-militairen die hier op landgoed Bronbeek hun thuis hebben gevonden. Martijn, een van de zangers, heet iedereen welkom en vertelt iets over wat ons te wachten staat. Het eerste lied, gezongen door de voltallige bezetting, kruipt meteen onder mijn huid.

Lees verder Een zonnetje onder de mensen

Over wat nog niet is

Sinds ik schreef dat mijn dochter van plan was om te emigreren, krijgt ze regelmatig de vraag: ‘Zit jij niet in het buitenland?’ Ze schudt dan haar hoofd en zegt dat de plannen gewijzigd zijn. Toch blijft dat buitenland trekken, niet omdat ze een hekel heeft aan Nederland, maar onder meer vanwege haar fascinatie voor de gebeurtenissen in het eerste kwart van de twintigste eeuw, meer in het bijzonder voor de Eerste Wereldoorlog. Ieper speelde een belangrijke rol in die oorlog. Ruim een eeuw later houdt die stad de herinnering eraan levend door middel van herdenkingen en educatie. Charlotte droomt ervan om iets op dat vlak te gaan doen; ze heeft zich tijdens haar master ‘tourism & culture’ niet voor niets gespecialiseerd in herinneringstoerisme. Ieper stal haar hart tijdens ons eerste bezoek aan die stad. Daarna is ze er nog twee keer geweest.

Lees verder Over wat nog niet is