Tagarchief: liefde

Een tijdelijke staat van complete ontroostbaarheid

Al zolang ik me kan herinneren, kan ik in haar ogen lezen wat ze voelt, denkt, eigenlijk wil zeggen. En die bevestigen me hoe serieus haar zojuist uitgesproken woorden zijn. Ik heb het zien aankomen, maar me ervoor afgesloten, omdat ik wist hoe erg ik erdoor geraakt zou worden. Ik zou willen dat ik kon zeggen: ‘Het is goed meisje, ga maar,’ maar in plaats daarvan kom ik met een laf ‘uhuh’. Ik ben de weg kwijt en niet zo’n beetje ook. Emigreren. Het woord dendert door mijn hoofd als een onheilspellende mantra die van geen wijken wil weten. Ik haat die negen letters intens. En mezelf een beetje, omdat ik zo radeloos ben, zo niet de moeder die ik zou willen zijn.

Lees verder Een tijdelijke staat van complete ontroostbaarheid

Niet van de kraaloogjes en de kale staarten

Zestien ben ik en ik heb een zaterdagbaantje bij een gezin dat een woonboerderij in het midden van nergens bewoont. Vanochtend werd ik begroet door de immer hard blaffende herdershond wiens actieradius zo groot is als zijn ketting toelaat. Hij boezemt me geen angst in; ik zou ook zo tekeergaan als mijn vrijheid zo ingeperkt werd. Ik ben onderweg naar de paardenstal om een bezem te gaan halen, als een van de katten me passeert. Het is een prachtig beest met een dikke, donkergrijze vacht en felblauwe ogen die dwars door je heen kunnen kijken. Nu echter, keurt hij me geen blik waardig. Ik open de staldeur en zet mijn linkervoet op de mat erachter. Er kraakt iets onder mijn hagelwitte gymschoen. Ik kijk naar beneden en zie tot mijn ontsteltenis dat er rode vlekjes op het witte canvas zitten. En erger … onder de schoenzool vandaan piept een staartje! Ik ben op een door een van de katten achtergelaten dode muis gaan staan!

Lees verder Niet van de kraaloogjes en de kale staarten

Brief aan mijn moeder

mama_IGraag had ik een prachtig kerstcadeau voor je gekocht, om je te bedanken voor jouw liefde, jouw warmte, jouw onvoorwaardelijke steun en – niet in de laatste plaats – voor wie ik geworden ben. Maar mijn budget laat geen ruimte voor iets materieels dat mijn dankbaarheid uit kan drukken. Pas vorige week bedacht ik, dat voor iemand die immateriële zaken zo veel belangrijker vindt dan materiële, een duur geschenk ook totaal ongeschikt is. Ik weet dat je houdt van mijn woorden en daarom mam, speciaal voor Kerst, deze brief aan jou. Want waar ik aan Charlotte, jouw kleindochter, dagelijks laat weten hoeveel ik van haar houd, zeg ik het te weinig tegen jou. Lees verder Brief aan mijn moeder