tekstschrijver | auteur | redacteur
Burn-outdagboek – IX 11 juni
Zeven weken. Zo lang zit ik al thuis. De dagen duren lang. Sinds vorige week publiceer ik mijn burn-out-ervaringen in mijn online dagboek. De reacties die ik op de eerste columns ontvangen heb, zijn hartverwarmend en dragen bij aan mijn herstel. En dat doet het schrijven ervan eveneens – al kost dat me ook veel energie en doe ik er lang over. Waar ik vroeger uren achter elkaar aan een column kon sleutelen, ben ik nu na een minuut of dertig helemaal leeg.
(meer…)
Burn-outdagboek – VIII 3 juni
Sinds mijn ziekmelding heb ik elke dag een paar uur vanuit huis gewerkt. Ook vanmorgen klap ik de kantoorlaptop open: ik kan nog mooi even wat in een dossier doen voordat ik naar de haptonoom moet. Tien minuten later breekt het zweet me uit. Er is een probleem en ik zie niet hoe ik dat het hoofd moet bieden. Ik bel collega M. Zij gaat het voor me oplossen. ‘Rustig aan hoor,’ voegt ze eraan toe, voordat we de verbinding verbreken. Niet veel later stuurt ze mij een appje: ‘Ik maak me zorgen om je. Ik heb de baas gevraagd alle dossiers bij je op te halen; dit gaat zo niet langer.’ Minutenlang zit ik naar die tekst te kijken. Vanwaar die zorgen? Blijkbaar heb ik paniekeriger geklonken dan ik besefte. Veel tijd om daarover na te denken heb ik niet: de haptonoom verwacht me zo meteen.
(meer…)Burn-outdagboek – VII (29 mei)
De afgelopen weken hebben niet alleen in het teken van mijn burn-out gestaan, maar draaiden ook om de verhuizing van mijn moeder. In mijn logeerkamer staan tal van dozen vol kaarten, brieven, foto’s en andere persoonlijke herinneringen die ik nog eens samen met haar moet gaan uitzoeken. Er zijn allerlei kleine en grotere spullen die mama niet meer kan gebruiken opgehaald door iemand die ze voor een goed doel verkoopt, door familieleden en buren. Vorige week heb ik, zwetend en misselijk, in het huis rondgelopen met de nieuwe huurders en met hen afspraken gemaakt over wat ze wel en niet wilden overnemen. Het kostte me enorm veel energie. Afgelopen woensdag heeft een woningontruimer alles weggehaald dat niemand meer kon/wilde gebruiken.
(meer…)
Burn-outdagboek – VI (24 mei)
Het zou overdreven zijn om te stellen dat ik geaccepteerd heb dat ik een burn-out heb. Maar ik werk aan die acceptatie. Er staat een vervolgafspraak met de praktijkondersteuner gepland, ik heb een afspraak gemaakt met een haptonoom en ik ga online op zoek naar informatie over alles wat te maken heeft met mijn tijdelijke staat van ellendigheid. Ik vind de podcast ‘Herstellen van burn-out’. De eerste aflevering die ik beluister, maakt me meteen aan het huilen: herkenbaarheid en erkenning buitelen over elkaar heen. Al die professionele hulp is fijn. En steun ontvang ik ook uit mijn naaste omgeving volop. Er komen bloemen, cadeautjes, telefoontjes, berichtjes en heel veel luisterende oren.
(meer…)
Burn-outdagboek – V (19 mei)
Aarzelend en met een vraagteken erachter rolde vorige week het begrip ‘burn-out’ over mijn lippen. De huisarts antwoordde: ‘Dat je een burn-out hebt, is me duidelijk. Dat je daar ondersteuning bij nodig hebt ook. Het lijkt me goed dat je met onze praktijkondersteuner-ggz gaat praten. Maak zo meteen maar een afspraak bij de assistente.’
(meer…)
Sinds het uitbreken van de coronacrisis erger ik me mateloos aan al die amateur-virologen, virusontkenners en demonstranten die om het hardst staan te schreeuwen dat we worden beperkt in onze vrijheid, dat we in een politiestaat beland zijn, dat 5G iets met de verspreiding van het virus te maken heeft en Bill Gates de duivel in eigen persoon is. Op Facebook werd ik uitgemaakt voor ‘hersenloos schaap’ omdat ik me aan de coronamaatregelen houd. ‘Ach,’ beweerde zo’n virusgekkie, ‘corona is niet meer dan een griepje.’ Maar het is meer dan dat. Veel meer.
(meer…)Ook deze website gebruikt cookies. Meer info