Zijn halflange haren, zijn ogen, zijn stralende lach: wereldschokkend knap vond ik hem en ik viel eind jaren zeventig als een blok voor de Amerikaanse zanger en acteur Shaun Cassidy. Ik droomde van Shaun, fantaseerde over ontmoetingen met hem en zijn zonder twijfel geweldige eigenschappen. Lees verder Shaun Cassidymomentje
Alle berichten van Christien Romp
mevrouw Fontein laat los #10 – over een vogelhoed, een takkeklus, spraakwatervallen, swingen en Sjeeraar
zondag – beter één vogel op je hoofd …
Nog een laatste keer besteden we een hele zondag aan repeteren voor ‘De cirkel van Akkoord’. Nadat we het hele programma doorgenomen hebben, concentreren we ons op de spectaculaire grand finale: The Circle Of Life uit de musical The Lion King.
Van elke seconde genieten
Het publiek staat op, joelt, fluit, applaudisseert en ik voel hoe mijn ogen beginnen te prikken. Pas bij de toegift kan ik mijn tranen niet meer bedwingen en laten ze hun sporen na in de schmink op mijn gezicht. Ik ben opgelucht, dankbaar en trots tegelijk. ‘Geniet van elke seconde!’ had onze dirigent Belinda ons van tevoren op het hart gedrukt. Wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb. En ik vind het heerlijk dat we morgenmiddag nog een keer mogen laten zien en horen wat wij als koor in huis hebben. Lees verder Van elke seconde genieten
mevrouw Fontein laat los #9 – over een enge vent, wandelen, een filmpje, paniek en een schrijfwedstrijd
vrijdag – gekweld karretje
Hoewel er bijna nooit verkeer uit die straat komt, ben ik er altijd extra alert en daardoor trap ik nu op tijd op de rem, zodra er een auto met gierende banden van rechts komt. Bij de kruising met de voorrangsweg stopt de man, zijn voorwielen op de haaientanden.
Het komt goed, mam
‘Ik bel je even naar aanleiding van het bevolkingsonderzoek,’ zegt ze en mijn mond wordt droog. ‘Ze willen aanvullend onderzoek doen, je hebt classificatie 0 gekregen.’ Omstandig legt ze uit wat dat betekent. ‘Dus,’ onderbreek ik haar, ‘er zou ook niets aan de hand kunnen zijn?’ ‘Dat klopt,’ bevestigt ze. ‘Maandagochtend om half tien heb je een afspraak op de mammapoli in het Rijnstate ziekenhuis.’ Lees verder Het komt goed, mam
mevrouw Fontein laat los #8 – over passen, macramé, cirkels en bijna vijftig
zondag – vier passen naar achteren
De première van de theatershow van Popkoor Akkoord komt steeds dichterbij. Daarom is er vandaag een extra repetitie.
Lees verder mevrouw Fontein laat los #8 – over passen, macramé, cirkels en bijna vijftig
mevrouw Fontein laat los #7 – over zweten, borrelen, rammelen, solliciteren, kleuren en een fietstassenvuller
zondag – workshopzweet
Binnenkort verwacht ik de eerste ‘columnschrijfworkshoppers’ aan mijn keukentafel. En wat ik al maanden voor me uit geschoven heb, kan nu eigenlijk niet langer meer wachten: het workshopmateriaal heeft aandacht nodig.
Verbleekt tot lichtgrijs
‘Maar ik ben nog wel getrouwd,’ zegt de man die mij graag beter wil leren kennen. En ik weet meteen dat me nu maar één ding te doen staat. Lees verder Verbleekt tot lichtgrijs
mevrouw Fontein laat los #6
Het nieuwe jaar is alweer tien dagen oud. Hoog tijd dus voor een nieuwe ‘mevrouw Fontein’. Deze keer met een klein beetje oud, en wat meer nieuw nieuws.
mevrouw Fontein laat los #5
woensdag – geluidloos zingen
Snipverkouden was ik al een paar dagen en vanmorgen word ik sprakeloos wakker. Liters thee met honing en een dozijn keelsnoepjes helpen me de dag door maar brengen mijn stem niet terug. Je bent niet wijs, denk ik zodra ik in de auto stap om naar de zangrepetitie te gaan, maar omdat we een nieuw nummer gaan instuderen, luister ik niet naar mezelf. Lees verder mevrouw Fontein laat los #5