Burn-outdagboek – I
Sinds vijf weken zit ik ziek thuis. Aanvankelijk zei ik dat ik dat ik ‘tijdelijk overgekookt’ was. Inmiddels heeft mijn ellendigheid het etiket ‘burn-out’ gekregen. Ik dacht altijd dat mij dat niet zou overkomen. Ik was sterk, kon alles aan. Totdat mijn lijf aangaf dat ik zo niet verder kon.
De afgelopen maanden heb ik nog nauwelijks geschreven. Ik had inspiratie noch zin. Toen mij drie weken geleden gevraagd werd waar ik energie van krijg zei ik zonder te twijfelen: ‘Schrijven.’ Die avond probeerde ik op papier te krijgen wat deze staat van opgebrand zijn met me doet. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar gaandeweg ontdekte ik dat schrijven nog steeds helpt om dingen te verhelderen.
Vanaf vandaag vind je in dit ‘burn-outdagboek’ met enige regelmaat een column of verhaal over hoe het zo gekomen is, hoe ik het ervaar om van de zesde naar de eerste versnelling terug te moeten en hoe ik probeer deze staat van ellendigheid achter me te laten.

Reacties
18 reacties op “Compleet opgebrand”
Schrijven doet je goed. (sprak ze uit ervaring).
En zelfs de sterksten kunnen opgebrand zijn. Niets menselijks is ons vreemd 😉
Oeoeoe Christien … dat klinkt heftig. Ik herken ‘m wel hoor, want ik ben ook maar een mens. Maar als je zelfs geen energie meer krijgt van schrijven of van muziek, toch de leukste dingen denk ik, dan is het tijd voor echt rust en tot jezelf komen. Tja, wat is dat dan? Technische blauwe mensen zeggen dan … gewoon resetten en opnieuw opstarten. Ik zeg: computer says no! Daarbij, je bent helemaal geen computer maar een mens van vleesch en bloed met een hart en een ziel. Doe wat je doet en kom met jezelf in hier en nu. Lay down all thoughts, surrender to the void -Tomorrow Never Knows
Sterkte Christien, ik weet wat het is en wat het doet.
Bert
PS.
Wanneer plaats je ook op BlueSky? 😉
Poeh-Poeh Cristien da’s niet mis zeg. Ik hoop voor jou dat die staat van ellendigheid snel verdwijnt en jij weer de ouwe wordt.
Och toch Christien wat akelig! Heel veel beterschap en neem vooral je tijd. Lekker wandelen of fietsen in de mooie omgeving wil misschien wel helpen. Liefs en knuffel, Anjo
Ik wens je het best mogelijke
Dankjewel, Anjo.
Dank je, Hans.
Dank voor je reactie, Peter.
Dankjewel, Bert. En achter BlueSky moet ik nog steeds aan.
Dank voor je reactie, Dick.
Dat klopt als een bus, Margo.
Och Christien, dat wordt een lange, geduldige weg. Helaas heb ik ook ervaring en herken het verhaal nu al. Altijd over meer dan voldoende energie te kunnen beschikken en ineens is het dan toch op.
Ik wens je veel geduld en sterkte toe!
Liefs, Caroline
Dankjewel, Caroline.
Probeer het van je af te schrijven. Ik lees je graag. Zo werkt het twee kanten uit, je helpt jezelf en ons .. Sterkte 😉 x
Dat vind ik fijn om te horen. Wekenlang was ik niet in staat om er publiekelijk iets over te schrijven. Ik vind het fijn dat dat nu wel lukt en de hartverwarmende reacties werken ook helend.
Veel sterkte gewenst Christien! En beterschap natuurlijk.
Dankjewel, Jannie.