Aan een tafeltje bij Arnhems Meisje begon op 22 december 2022 iets prachtigs. Ons eerste jaar samen hebben we in 2023 aan datzelfde tafeltje gevierd met de gerechten die we ook tijdens die eerste date aten. Een mooie traditie was ontstaan en zo gingen we ook in december 2024 terug naar ‘ons’ tafeltje, dat voor de gelegenheid versierd was met papieren hartjes.
(meer…)Categorie: columns
-
Een warm onthaal
Lijn 126 van het RAVeL (netwerk van autovrije paden in België) loopt van Huy naar Ciney en min of meer langs ons logeeradres – een prachtig verbouwd boerderijtje – in Bois-et-Borsu. We halen onze e-bikes uit de tuin en fietsen deze ochtend heuvelop, heuvelaf naar Petit Avin, waar we lijn 126 vinden. Redelijk moeiteloos zoeven we in de richting van Ciney.
(meer…) -
Over een tapbiertje, een doggy bag en sushi
Een aantal jaren geleden vulde ik mijn weekends veelal met schrijven en publiceerde ik regelmatig een nieuwe column. Tegenwoordig ben ik vaak op pad met mijn lief. Zo maken we lange wandelingen, stappen we op de fiets, gaan we uit eten of naar het theater. Van schrijven komt het in de weekends daardoor niet meer. Ik beperk me meestal tot het noteren van een paar steekwoorden, als er weer iets grappigs of opmerkelijks is voorgevallen. En een keer in de zoveel tijd heb ik genoeg aantekeningen voor een column. Over eten buiten de deur, deze keer.
(meer…) -
Glaasje op
We zitten op het bovenste balkon in de koepelkerk. Beneden spelen een pianist en een violiste werken van Ludovico Einaudi. Ik leun voorover en sluit mijn ogen. Gert streelt mijn rug, kippenvel verspreidt zich over mijn hele lijf en het scheelt niet veel of de tranen lopen over mijn wangen. 75 minuten lang dompelen we ons onder in de prachtige muziek en als die voorbij zijn, ben ik zwaar onder de indruk. Hand in hand verlaten we de kerk en strijken we neer op een terras, vlak bij waar die vreselijke brand van een paar weken geleden een gat in de huizenrij aan de Jansstraat geslagen heeft.
(meer…) -
Gewoon een borrel
Bijna twee jaar zijn we samen als Gert zegt: ‘Ik heb zin om een feestje te geven. En dan niet om een speciale reden, maar gewoon, omdat het kan.’ Ik kijk hem aan, ben meteen enthousiast en vraag wat hij precies in gedachten heeft. ‘Nog niks specifieks,’ antwoordt hij, ‘maar ergens volgend jaar, voor wederzijdse familie en vrienden.’
(meer…) -
Hij staat er nog
Totaal verbouwereerd stond ik ergens in maart te kijken naar de plek waar ik mijn e-bike had achtergelaten. De fiets was weg; de insteekketting, waarmee ik mijn vervoermiddel aan een paal had vastgemaakt, lag als stille getuige op de grond. Gelukkig keerde de verzekering het aankoopbedrag snel uit en kon ik een nieuwe e-bike uitzoeken. De insteekketting gebruik ik niet meer. Zo’n ding is dus niet bestand tegen het forceren van een ringslot. Nu gebruik ik standaard twee kettingsloten en ben ik altijd weer opgelucht als ik de felblauwe, gebloemde fietstassen aan mijn bagagedrager zie: hij staat er nog!
(meer…) -
Zoals elke donderdag
Elke woensdagavond is Gert bij mij. Terwijl hij zich op donderdagmorgen aankleedt en zijn tas inpakt, smeer ik drie boterhammen en stop die in mijn broodtrommel. Zodra hij beneden is, ga ik naar boven om te douchen en aan te kleden. Zodra we allebei startklaar zijn, stapt hij in zijn auto, ik in de mijne, rijdt hij een klein stukje achter me aan en zwaaien we naar elkaar – de linkerarm uit het raam – tot hij rechtsaf gaat en ik linksaf.
(meer…) -
Pure rijkdom
‘Ga je wel op tijd naar huis, schat?’ appt mijn lief woensdagmiddag om 17.05 uur. ‘Het wordt wel na zessen,’ antwoord ik. Een uur later stuurt hij me een foto van een pan. Mijn pan, zie ik bij nadere bestudering. En dan constateer ik dat waar het ding op staat míjn aanrecht is. ‘App je me als je wegrijdt?’ staat eronder. Ik ben zo moe dat het even duurt voor ik begrijp wat hij bedoelt. Ettelijke seconden later dringt het tot me door en krijg ik een brok in mijn keel.
(meer…) -
Vroeger was alles …
Mijn dochter en ik logeren twee nachten in een monumentaal pandje in het centrum van Zwolle. Het huisje is prachtig opgeknapt en van alle gemakken voorzien. Men beweert dat vroeger alles beter was, maar ik ben blij dat de bedstee nu in gebruik is als kast en we een modern tweepersoonsbed tot onze beschikking hebben.
(meer…) -
Over een lauw bad en een gebroken ladder
Vorig jaar waren we met Valentijnsdag op Ameland. Voor deze 14e februari boekten we opnieuw een huisje, dit keer in Holten en weer met een hot tub in de tuin. In de loop van de middag bereiken we de ingang van het bungalowpark, waar ons adres voor de komende drie nachten verscholen zou moeten liggen. Het weggetje door het park is uitermate smal en zo hobbelig dat meer dan stapvoets er niet in zit. Maar zonder iemand tegen te komen arriveren we veilig bij nummer 96.
(meer…)