Christien Romp

tekstschrijver | auteur | redacteur

Tag: boek

  • Pure winst

    Pure winst

    Burn-outdagboek – XVI (15 augustus)

    Het bezoek aan kantoor heeft me geen goed gedaan. Ik heb een behoorlijke terugval. Lichamelijke klachten die verdwenen waren, steken de kop weer op. Ik slaap weer slechter en voel me mede daardoor allesbehalve fit. Ik heb behoefte aan positiviteit, aan leuke dingen doen, bij voorkeur met de man die me door deze burn-out heen loodst alsof dat zijn vak is. Ik zeg tegen hem: ‘Ik zag dat komend weekend Cirque des Dunes in Noordwijk is.’ Hij vraagt: ‘Denk je dat je dat aan kunt?’ Ik knik, zeg dat ik daarna waarschijnlijk behoorlijk gesloopt zal zijn, maar dat ik het toch wil proberen omdat ik behoefte heb aan iets leuks. Met hem.

    (meer…)
  • Als voorlopig voorbij is

    Als voorlopig voorbij is

    Burn-outdagboek – XV (13 augustus)

    Veertien weken ben ik nu thuis. De bedrijfsarts belt. Hij stelt eerst een paar algemene vragen en wil dan weten of ik kinderen heb. Ik antwoord: ‘Ja, een dochter.’ Of zij nog bij mij woont, wil hij weten, waarop ik zeg dat ze samenwoont en volgend jaar gaat trouwen met haar Ierse man. ‘Nou,’ zegt de arts, ‘het is te hopen dat hij dat blijft, toch?’ ‘Hoezo?’ vraag ik, verbaasd om zo’n rare opmerking. Hij zegt aarzelend: ‘Je zei ‘eerste man’, maar je mag toch hopen dat ze niet nog een keer gaat trouwen?’ Lachend reageer ik: ‘Ik zei niet “éérste man” maar “Iérse man”.’ Hij moet vervolgens net zo hard lachen als ik. Deze luchtigheid doet het laatste restje van mijn spanning wegebben.

    (meer…)
  • Glimmers

    Glimmers

    Burn-outdagboek – XIV (29 juli)

    Mijn burn-outweken rijgen zich aaneen in een monotoon ritme. Om dat te doorbreken, spreek ik zo nu en dan af met een vriendin, ga ik wekelijks bij mijn moeder op bezoek en lunch ik regelmatig met mijn dochter. Ik geniet van die momenten. De woensdagavond en de weekends zijn gereserveerd voor mijn lief. Hij laat mij de regie voeren en dat voelt als een groot cadeau. Heb ik geen zin om iets te ondernemen dan blijven we thuis. Heb ik wel behoefte aan een uitje, dan springen we bijvoorbeeld op de fiets voor een tochtje in de omgeving.

    (meer…)

  • Glimlach van boven

    Mijn publiek van vanavond is niet groot, maar dat vind ik wel prettig, gezien het feit dat ik voor het eerst van mijn leven een lezing geef. Er is een lage, comfortabele fauteuil voor mij neergezet, maar ik wil liever op de tafel naast het scherm zitten. Op die manier kan ik mijn PowerPoint-presentatie beter ‘bedienen’. Bovendien kan ik vanaf die positie eenvoudiger oogcontact met de aanwezigen maken. (meer…)

Ook deze website gebruikt cookies.   Meer info