Er is iemand die me al ruim 45 jaar prachtige dingen bezorgt. Een poster van hem hing boven mijn bed. Toen maakte hij nog deel uit van The Police. Later, toen ik op kamers in Leiden woonde, draaide ik The Dream of the Blue Turtles, zijn eerste soloalbum, grijs, samen met huisgenote Petra. Zijn onmiskenbare stemgeluid herken(de) ik uit duizenden en alles wat hij uitbracht vond ik geweldig. In 2010 zag en hoorde ik hem voor het eerst live, tijdens zijn Symphonica in Rosso-concert. Toen ik in het voorjaar van 2025 hoorde dat hij niet alleen de door hem geschreven musical The Last Ship naar Carré zou brengen, maar zelf ook een rol op zich zou nemen, verzuchtte ik dat ik daar graag naartoe zou gaan. Mijn lief begreep de hint onmiddellijk en deed me voor mijn verjaardag twee toegangskaarten cadeau.
Lees verder Ontroering op grote hoogteTag archieven: sting
There’s no such thing as a winnable war
Het was 1985. Ik studeerde in Leiden en Sting bracht het nummer Russians uit. Het nummer greep me en ik luisterde er talloze keren naar, ook lang nadat de Koude Oorlog ten einde was gekomen. En hoewel ik de muziek van Sting nog steeds zeer weet te waarderen, was uitgerekend Russians enigszins uit mijn geheugen verdwenen. Tot vandaag.
Lees verder There’s no such thing as a winnable war
Mevrouw Fontein brengt lichtpuntjes – II
Hoewel ik me had voorgenomen regelmatig een nieuwe column te schrijven voor deze rubriek, is dat er door allerlei omstandigheden niet van gekomen. Vandaag is er weer wat meer ruimte in mijn hoofd en in mijn hart, dus daar gaan we: deel II van ‘mevrouw Fontein brengt lichtpuntjes’.
Lees verder Mevrouw Fontein brengt lichtpuntjes – II