Er is iemand die me al ruim 45 jaar prachtige dingen bezorgt. Een poster van hem hing boven mijn bed. Toen maakte hij nog deel uit van The Police. Later, toen ik op kamers in Leiden woonde, draaide ik The Dream of the Blue Turtles, zijn eerste soloalbum, grijs, samen met huisgenote Petra. Zijn onmiskenbare stemgeluid herken(de) ik uit duizenden en alles wat hij uitbracht vond ik geweldig. In 2010 zag en hoorde ik hem voor het eerst live, tijdens zijn Symphonica in Rosso-concert. Toen ik in het voorjaar van 2025 hoorde dat hij niet alleen de door hem geschreven musical The Last Ship naar Carré zou brengen, maar zelf ook een rol op zich zou nemen, verzuchtte ik dat ik daar graag naartoe zou gaan. Mijn lief begreep de hint onmiddellijk en deed me voor mijn verjaardag twee toegangskaarten cadeau.