Tagarchief: dankbaar

Mevrouw Fontein laat los – een jaaroverzicht

Hoewel ik me had voorgenomen in december een ‘Mevrouw Fontein laat los-jaaroverzicht’ te schrijven, kwam het er simpelweg niet van. Ik had het te druk, zoals ik al in mijn laatste column van 2015 schreef. Nu het nieuwe jaar alweer tien dagen oud is, komt een jaaroverzicht rijkelijk laat. Toch kan ik het niet laten om alsnog – en in dankbaarheid – nog even terug te kijken op al het moois dat 2015 me gebracht heeft. Op 31 december 2014 schreef ik:

Maar waar 2014 het niet was, heb ik het gevoel dat het komende jaar FAN-TAS-TISCH wordt.

En dat werd het, kijk maar.

Lees verder Mevrouw Fontein laat los – een jaaroverzicht

Luidkeels kerstliedjes zingen

Het is nog maar net zeven uur geweest, wanneer ik de oprit naar de snelweg neem. Omdat ik net een hap van mijn thuis gesmeerde boterham heb genomen, kan ik helaas niet luidkeels meezingen met het kerstliedje dat uit de speakers van de autoradio schalt. Ik denk terug aan december 2014, aan hoe wanhopig ik toen was en aan hoe krampachtig ik dat probeerde te verbergen voor de buitenwereld. TekstFontein draaide best aardig, maar niet goed genoeg. Suf had ik me gesolliciteerd; zonder resultaat. Met ingang van 1 januari had ik bovendien geen recht meer op een uitkering. Mijn (financiële) toekomst zag er niet bepaald rooskleurig uit en dat stemde me somber. Zin in Kerstmis had ik niet en in luidkeels kerstliedjes meezingen nog  minder. En moet je me nu naar kantoor zien rijden!

Lees verder Luidkeels kerstliedjes zingen

Zin om te vieren dat ik 50 word

Ze kijkt niet in de camera, maar houdt haar ogen op haar handen gericht. Alsof ze zich schaamt. Terwijl zij wel de laatste is die zich zou moeten schamen. ‘Ik ben nu achttien en ik was zes, toen ik ontvoerd en naar een bordeel gebracht werd,’ zegt Cita zacht. Mijn maag komt in opstand, omdat ik weet hoe haar leven er sindsdien uitgezien moet hebben. Ik wil niet verder kijken, luisteren, maar haar stem – bedeesd en krachtig tegelijk – dwingt me deelgenoot te worden van de verkrachtingen, de machteloosheid, al het onrecht dat haar is aangedaan. Dus kijk ik, luister ik naar wat ze vertelt. Nadat het filmpje is afgelopen, blijven het verdriet van het Indiase meisje, haar pijn, maar ook haar enorme opluchting om haar bevrijding uit de prostitutie aan mijn huid kleven.

Lees verder Zin om te vieren dat ik 50 word